Ponte Caldelas saluda el cambio de actitud de Augas y espera que sea el final definitivo del trasvase

El gobierno de Ponte Caldelas saludó ayer el cambio de actitud del director de Augas, Roberto Rodríguez, tras el anuncio de que la Xunta renunciaba a la declaración de emergencia para tramitar el trasvase del Verdugo. Aunque Rodríguez precisó que su departamento quiere seguir adelante con la obra, tramitada ahora de forma ordinaria, condicionó cualquier acción futura al consenso entre los concellos de Ponte Caldelas y Soutomaior, por donde discurre el Verdugo, y Vigo, que sería el receptor de ese trasvase. Y tal y como están las cosas ahora mismo, ninguno de los dos concellos fluviales está dispuesto a dar el brazo a torcer. Es más, el regidor caldelano, el socialista Andrés Díaz, espera que sea el carpetazo definitivo de una obra a la que se opone frontalmente.


Artículo Original [La Voz de Galicia]

Colaborar «No al trasvase»: https://www.goteo.org/project/regala-un-rio

ENCONTRO COMARCAL Alternativa de En Marea para un territorio Vivo SEN LUMES. EN VERDE. CON FUTURO

Eiqui estivemos varios membros de Rexeneracion Forestal Autóctona (RFA) o pasado sábado 13 de Xaneiro en Pontecaldelas, e isto é o que escoitamos.

ENCONTRO COMARCAL
Alternativa de En Marea para un territorio Vivo
SEN LUMES. EN VERDE. CON FUTURO

1. Aprender dos Erros. O sistema de emerxencias e a extincion dos lumes forestais.
ISABEL TORRES : Membro do colectivo A Rente do Chan
Se pretende facer un corredor forestal autóctono en Gradin, Paradela e Taboadelo con faixas de frondosas. Unha banda de 50 metros das casas sen especies pirófitas como mimosas, piñeiros e eucalipto, coa posibilidade de ampliacion a mais metros. Taboadelo ten a Carballeira de San Vicente como faixa de seguridade, pero tamén hai zoas de eucalipto. Hai que falar cos proprietarios, que son moitos, e ofrecerlles algo. A idea é vender toda a leña xunta negociando cas madereiras. Isto incluye a poda as beiras do rio.

Accions – Propostas de uso, localizar proprietarios, cortar especies pirófitas, limpar camiños
Gastos – No proxecto, voluntariado, rozas e control de rebrote, plantación de frondosas, aluguer maquinaria, arranxo de muiños

Ingresos – O Concello pode aportar un técnico
Subvención da Deputación pra parques forestais
Propriedades
Das empresas da sector madeira

Actividad – educativas nas escolas, rutas de sendeiros, señalizar camiños

DAVID RODRIGUEZ : Bombeiro Forestal e deputado de En Marea
A Vaga de Lumes
Causas – Desde Marea piden a profesionalizacion de extincion con
-unha estratexia integrada
– realizacion de campañas culturais e conscienciacion institucionalizadas (este ultimo baixou moito dende o 2016)
-un novo modelo forestal

Das 200,000 hectareas do que se falou nos tempos de Franco anos atras, xa supera os 500,000 hectareas a superficie forestal plantado de eucalipto en Galicia. É necesario incrementar e mellorar a actividade inpectora de especies na defensa da normativa. Estamos coa mitade de número de incendios do 2005 pero a superficie quiemada é moito maior. No 2006 quiemaron 21,112 hectareas.
Outro dato, dos 22 grandes incendios de España este ano, 8 foron en Galicia, mentras que é a comunidad autonómica onde mais se gasta en o que chaman “prevencion”.
O PLADIGA, “politica e medidas na defensa dos territorios forestais” é unha copia e pega un ano tras outro, totalmente ineficaz. Os medio aereos moitas veces non actuan. No 2017 habia 177 medios terrestres da Xunta, con mala distribucion. Zoas moi castigados como Peña Trevinca lle quitaron medios.
Hai unha inexistencia de mando único : interveñen TRAGSA, SEAGA, Brigadas de concellos, BRIF, NATUTÉCNICA, OPERACION CENTINELA, (este ultimo son os famosos “homes de verde” que o ano pasado só detectaron 150 incendios), UMG. O negocio do lume se centra moito nos medios aereos. Tamén hai prevaricacion por exemplo o GRUPO 6 encargado de facer os empallamentos, se viu como o botaron en zoas chás pra acabar antes.

CLAUDIO QUINTÍLLAN : Técnico de Explotacions Forestais e membro da Asociacion Galega de Comunidades de Montes
Na transición entregouse o monte aos veciños pero sin ninghuna planificacion. Hai un abandono do rural : das 2900 comunidades de montes que podia haber, 1000 xa non existen porque non hai poboación. Se estan a perder 74 aldeas ó ano na actualidade. A Xunta, despois dos incendios, presentou o mesmo calendario de subvencions que os outros anos, e a estas alturas ainda estan decidindo que facer. O unico que se fai e practicamente en nivel proprio.
Unha quinta parte da masa forestal é eucalipto. Non temos nin foraxe pra o gando, temos que importar. A parcelaria e outra desfeita, hay 300,000 hectareas feitas e queren facer outros 150,000 hectareas, pero esta todo nun estado lamentabel, moitos plantacion de piñeiros e eucalipto. Cando un proprietario se anima a facer a parcelaria, a Xunta tarda 15 anos a levalo a cabo, e por este abandono moitas veces plantan o terreo de eucalipto.
A administracion ten moitas ferramentas pra intervir, pero parece que as oficinas das cidades estan moi lonxe do rural, e non se divulga, nin se educa.
Dous terceiros partes do territorio é rural, é moi complicado a sua xestión. Hay un absentismo de 70-80%, menos na Mariña que hai menos. Os proprietarios non saben onde teñen as terras.
Necesitamos : -Ordenación do territorio
-Ordenación dos espazos
-Recuperar as mellores terras agrarias
-Franxas de minimo 50 metros arredor das poboacións de hortas e pastos. Mais cada zoa ten necesidades diferentes.

VICTOR ÁLVAREZ : Técnico da Conselleria de Medio Rural
Non hai un obxectivo de país. O abandono do rural levaron asociados entre outras cousas unha reduccion das actividades agro-silvo-pastorais e trouxo unha repoboación indiscriminada de especies pirófitas. As alternativas incluyen pasto con animais e plantación de setos. O peor será cando se xubile a ultima xeneracion activa, e os xoves que quedan só pode xestionar unha pequena parte do territorio. Canto menos actividade, mais incendios.

PONTECALDELAS
Superficie util agraria – 39%
Forestal arborizado – 60.9%
Superficie – 6000 hectareas
Industrias da madeira (incluindo a fabrica de contrachapados etc.) 6
Ten que haber un control do combustibel vexetal vivo. Con pastoreo de gando se pode reducir moito, nun proxecto concreto houbo 80% menos de biomasa despois de 3 anos de pastoreo. Hai unha concurrencia polo espazo agrario dos cultivos enerxeticos. Tamén influye o despegue dos países emerxentes como China e India que demandan maís enerxia e alimentos. É sostibel o mundo urbano cas actuais niveis de consumo de enerxia, pero con menos territorio agraria. O silvo-pastoreo non é atrasado, necesita unha planificacion integral previa e esixe formación dos gandeiros. É 30% mais caro limpar o monte con maquinaria que con gando, mais xenera traballo, carne, ingresos etc. Hai que compatibilizar a producción de pastos con forestal de alta calidad.
Alternativas : Castaños para froito con herba debaixo pra pasto.
– En Navea de Suarna, presentouse un proxecto unindo parcelas privadas pra utilizalas. Ó principio os 14 veciños non aceptaron. Despois de 8 anos varios veciños perderon o seu traballo e non lles quedou outra que aceptar o proxecto. Aumentaron de 80 a 200 vacas que as cuidan 2 persoas pagados pola comunidade. Crearon traballo e ten un impacto moi positivo na zoa.
. En Mondoñedo hai un aproveitamento de cogumelos que, de 1000 hectareas da 400-500kilos ó ano con ingresos de 2,500 euros
– En Guitiriz hai unha zoa de agricultura ecoloxica, e unha plantacion de pino e castaño micorizados
– En Carballo nunha área de 750 hectareas fixeron un peche para o cabalo galego, unha plantación de 3 variedades de pino con franxas de frondosas onde se aproveita a resina. Tamén hai 100 colmeas de abellas para mel e 150 porcos celtas.
– En Lousame hai outro proxecto de pastoreo equino e vacuno coa fabricacion de conservas.

XOSE ALFREDO PEREIRA : Presidente da Organizacion Galega de Comunidades de Montes
É necesario un monte multi-funcional e productiva. Por exemplo de 100 hectareas de comunidad de montes pódese conseguir uns beneficios de 70,000eu ó ano. Pra isto é moi importante a implicacion da veciñanza e que o permita o goberno. É factibel que entre 120 veciños se reparten os productos do monte como leña, mel etc. Habia que mellorar o procedimento democrático, maís temos que facernos XESTORES SOCIAIS, que quere decir que non fai falla que sexamos expertos en monte, se non temos que contractar a profesionais. Non se pode aluguer os montes como se esta a facer porque o PP ten como obxectivo a eucaliptización e o Monte Veciñal estorba. Se esta a privatizar a xestion para dar os montes a empresas privadas, con un caracter romano. Incluso en moitos comunicados cambiaron o nome, agora é Monte Colectivo en lugar de Monte Veciñal, a diferencia é que e privado.
Fai pouco aprobouse no Parlamento 2 modificacions:
1- O Concello atraves de Medio Rural, pode xestionar e ceder o monte a terceiros para 50 anos. Neste procedimento non hai xunta lectora ninsiquera, e unha vez cedido non se pode recuperar ata despois de 50 anos.
2- A Xunta pode considerar abandoado un monte veciñal e incorporala ó Banco de Terras. Por exemplo se non está repartido en 25% gando, 25% madeira etc, se lle rouba o monte, cando eles non cumplen nin a Ley de Incendios nin a Ley de Montes. O Banco de Terras reparte terras a quen as solicita, sin que os veciños poden decir nada.
Esto son impedimentos graves, que incluye papeleo interminabel, e todos dirixidos só a montes veciñais, non a empresas privadas como ENCE, que non lles obligan a gastar un porcentaxe dos seus ingresos en proxectos medioambientais por exemplo.
3-Edificacion do solo : Os Concellos poden usurpar monte comunal para campos de golf etc., a ley dicta que é propriedad do Concello e os veciños non teñen nada que decir.
Outro exemplo é o Monte Nodalla, que entrou na Rede Natura. Nos anos 80 declarouse Monte Comunal. Desclasificouse fai pouco porque din que o monte ten usos sociais porque ten camiños, aparcamentos etc. por estar na Rede Natura. A Xunta, por este motivo, non cede a xestion!
Hai que loitar para salvaguardar o monte veciñal. Temos que crear alianzas. Temos historia. En Inglaterra todo o monte se privatizou no siglo 19, aqui o labrego gañou o dereito ó monte comunal.

XOSE CONSTENLA : XEÓGRAFO, Os lumes como problema urbán.
Coa vaga de lumes do outubro pasado veuse afectado as zoas urbanas. O territorio agora é rural e urbano, non hai distincion. Divídese en 3,
-tecido productivo (monte)
-tecido residencial (a aldea)
-rede de camiños
É un sistema complexo, hai un intercambio de enerxia en modo solidario e asi necesitan uns dos outros. No 1956 veu o Lei do Solo, e coa capitalizacion das rentas agrarias e divisas da emigracion houbo impulso.Foi un instrumento de desenvolvemento económico resultando na liberación do solo e plusvalias urbanas. Este dou como resultado os espazos de hoxe en dia. Os bancos ofreceron financiacion pra a construccion de vivendas que resultou en :
– a pronta diseminación e a aparicion de construccions en eidos productivos
-a urbanizacion do rural con edificaciones “autistas” (edificios inacabados, cas costas ó campo, al lado de leiras etc.)
-crecemento das grandes cidades e exodo rural
Nos anos 50, todo era concentrado en nucleos rurais, despois cada ano estaba mais cheo de construccions. O mundo rural é todo e non se pode separar o rural e o urbano. A transformacion é a diseminación residencial, con camiños cortando terreos e o incremento de masa forestal.
No 1985 entrou a ley LASGA, unha adaptación da lei de solo que trouxo a especulación inmobilaria e a consolidación do mundo urbano, Xenerou espectativas economicas, calificando de urbanizable os terreos, ainda que na maioria dos nucleos non se chegou a construir todo e moitas parcelas quedan illados con hortas arredor etc. En Pontecaldelas nos anos 50 habia 7025 veciños e 1119 vivendas, no 2017 son 5625 veciños e 3207 vivendas, ainda sendo construidas 200 vivendas nos ultimos anos en tempos de crise.
Conclusion:
– Mercantilizacion do territorio que resulta en
– perda de complexidade (riqueza/benificio)
-territorio sen modelo, inxestionabel e irreversibel
-espazos sen contido que leva ó monocultivo e abandono
-custos espaciais leva a “solucions espaciais”, os incendios son a solucion do capitalismo, que resulta na concentracion nas cidades e a fuga de xovenes
Que facer:
-Temos a oportunidade de dotar o territorio de contido e significado, incrementando a sua complexidade e diversidade, porque hai tamén o dereito DO territorio
– Atendendo aos procesos que emerxen dende abaixo con loxicas distintas das da acumulacion do capital
– Empregar agullas e fios novos dende un impulso creativo e non destructivo.
Que o DEREITO DO TERRITORIO SEXA UN SUXIETO POLITICO.

LUIS VILLARES : Voceiro de En Marea
A tramitación subsidiaria é moi lento e complicado, non chegan as subvencions a onde teñen que chegar, mais tes que ter minimo 1 hectarea. A ley Cuiña, que deu luz verde a todo tipo de construccions tendo un minimo de 2000m2, axudou a falta de ordenacion. Agora cambiou e é casi prohibido construir en moitos sitios. ENCE paga mais caro o eucalipto canta mais cerca da fabrica, asi que se sigue plantando eucalipto. Empeza a cambiar a consciencia, porque se esta vendo o nefasto resultado da eucaliptizacion. Hai que implicar a xente pra conseguir de eliminar as especies pirófitas en franxas de 50 metros das vivendas. Só asi pódese conseguir unha transformacion.
A proposta de En Marea é de informar. Os lumes non son mais que a febre dun territorio enfermo.
– En Marea fixo unha oferta de pacto sobre o territorio 6 semanas antes do Domingo Negro, e 10 dias antes houbo un debate sobre o estado da nación.
-Non hai trama de terrorismo. A Xunta pagou 77,000eu a xornais impresos para publicar a declaracion de Feijoó sobre os incendios, recalcando a existencia dun enemigo externo.
-Houbo manipulacion informativo, de feito xestionaron antes a opinion publica que a catastrofe.
-A solidaridade da poboacion e o abandono da administracion
– A incompetencia da Xunta despois dos lumes, abandono dos concellos e da xente que perdeu todo.
– As 30 medidas de Feijoó, propuso un pacto con 16 normas de lei que xa eran vixentes, con 57% xa vixente, 21% rectificadas e 18% de novas medidas.
O máximo responsabel é Tomás Fernandez Couto, o Director Xeral de Ordenacion Forestal
– Non é o monte, é o país, non é un problema rural nin forestal, é un problema territorial.
Necesitamos un Pacto Nacional polo Territorio, encontramos compromiso de todas as forzas politicas. Pero ten que ser un Pacto Social cos ciudadanos, se non é imposibel de mover o modelo.
– Un rural Vivo, onde a xente poida vivir con dignidade e con calidade de vida sen que ter que emigrar.
– Asumir o cambio climatico e adaptarse a el con enerxias sostibles etc.
-Un novo modelo forestal
-Fronte o abandono, a recuperacion agrogandeira que da riqueza e traballo
-Educacion, de prevencion e extincion, un sistema publico con mando unico e unha poboacion preparada. Como nun titular da prensa – “ La generacion que faltó a clase para apagar el monte”
– Un territorio ordenado e vertebrado.
Isto foi o que nos negaron na Comision do Estudo despois dos incendios, coa mision de deixar todo igual, de non aprender, de calar. temos un desexo compartido, DEFENDER O BEN COMÚN.

Benvida Xestion da Auga 2108. Salvemos o rio Verduxo

Dende a plataforma rexeneracion apoiamos a iniciativa que fixo Pladever esta mañá colocando unha pancarta na ponte da presa do embalse de Eiras e na ponte do rio Verduxo da vila de Ponte Caldelas: «Benvida Xestion da Auga 2108. Salvemos o rio Verduxo».

O trasvasamento do rio suporia a sua morte e do seu ecosistema. Cunha xestion eficiente da auga, mellora nos conductos da canalizacion e da potabilizadora e aforro en situacions de crise podese solucionar de maneira mais intelixente e eficiente o problema.

Como se ven de decatar a Xunta, polo que queremos que faga constar publicamente a cancelacion da medida de urxencia.
Somos solidari@s, queremos auga para todos para sempre! mantendo a canalizacion en bo estado, non por un tempo limitado.

“Vivimos atrincherados con garrafas de agua”

Galicia pide lluvia abundante por Navidad, mientras los cortes de suministro se extienden y los ganaderos recurren a la trashumancia para alimentar a sus animales

La lluvia ya no es arte en Galicia, sino más bien un sueño. Mientras los cortes de suministro se extienden por los pueblos con manantiales agotados, la Xunta proyecta polémicos trasvases de urgencia para abastecer a las ciudades y los ganaderos se ven abocados a la trashumancia para buscar agua y pastos con los que alimentar a sus animales, las precipitaciones de estos días en ningún caso despejan la situación de emergencia. “Está todo achicharrado”, lamenta la ganadera María Páez desde Viana do Bolo (Ourense), la zona cero de la sequía en Galicia, un lugar en el que los trabajadores del campo están desesperados porque no llueve en condiciones desde hace año y medio. “Han caído cuatro gotas, pero no moja”. leer+

https://elpais.com/politica/2017/12/08/actualidad/1512729647_707278.html

Rexeneracion: Boas noticias!

Dende rexeneracion estamos animad@s coas mobilizacions que estan acontecendo nestes ultimos dias.
A Sociedade esta actuando, estase agrupando e reunindo para coidar e protexer a nosa natureza e os nosos recursos.
Onte invitáronnos en Ponte Caldelas a Asamblea dunha Asociacion de veciñas e veciños pola defensa do rio Verdugo: «Pladever» .
Agradeceron o noso traballo. Nestes ultimos dias creamos a «celula defensa do rio» e gracias a ela traballamos parando persoalmente aos topografos e usando os drones e todos os medios humanos, tecnicos e dixitais que tiñamos dispoñibles na rede celiagradin.net/rexeneracion. Este agradecemento extendémolo a tod@s @s voluntari@s e as suas células: celulas de portavoces, celula de defensa do rio, celula de drones, celula de mapas, celula de fotografia, celula de xestion de voluntarios, celula de educacion, celula de comunicacion; mass media, difusion,blog, redes, etc.

Todas as celulas estan traballando activamente nestes dias e pedimos que continuedes coa mesma motivacion e inspiracion. Pois os agradecementos son poucos e o traballo moito.Sintamos que tod@s estamos agradecidos polo maravilloso traballo en rede que estamos facendo ainda que non sexa visible en todo momento.
GRAZAS,GRAZAS,GRAZAS!!!

Dende a celula de defensa do rio comunicamos as actuacions que levaremos a cabo:
Imos colaborar con todas as Asociacions Sociais que actuen protexendo e coidando os rios e a AUGA.
Aportando solucions alternativas a obras e decisions politicas sen razon coma o trasvase.
Apoiaremos calqueira actuacion, informe, proxecto de concienciacion, etc do uso dos nosos recursos, en especial o uso da auga. Un ben que esta comenzando a esgotarse polas seguintes razons:

  • Masas de eucaliptos na nosa terra, que non son bosque, son plantacions!!!!! Plantacions foráneas que esgotan a auga( imaxinade 10 metros de raices por cada eucalipto na terra, houbo casos de secas de presas de veciños por meterse as raices dun unico eucalipto!!!! no manantial veciñal).
  • Despilfarro da auga:
    Pouca conciencia social sobre o uso adecuado e consciente da auga como recurso natural esgotable.
  • Mala xestion dos recursos naturais: non usar as augas limpas correctamente para darlle outros usos e mesturalas coas fecais.
  • Incorrecta xestion dos manantiais, acuiferos, embalses e presas: con canalizacions e obras tecnicas que parecen que teñen pouco de intelixencia tecnica e moito doutros intereses politicos e economicos. Esixindo responsabilidades en coma se empregan os cartos e se deciden e fan tecnicamente as obras.
  • Fallos e perdas enormes de auga, nas tuberias de canalizacion e control de pozos e tomas ilegais.
  • Xestion inexistente no coidado e mantemento do ecosistema das beiras dos rios: necesidade de coidar as cabeceiras do nacemento do rio, actuar ante as prantas e arbores invasoras, controlar as filtracions e contaminacion vertida as beiras e caudal dos rios, etc. (En paises de Europa a empresa encargada da canalizacion da auga coida as brañeiras).

Todos estes temas falaronse onte por todas e persoas que acudiron a Asamblea; dende veciñ@s ata representantes de partidos de diferentes ideoloxias politicas, unidos en Asamblea Social convocada por Pladever.

Alegrámonos infinitamente que todas as nosas inquietudes nestes aspectos xa faladas na nosa rede dende a sua creacion como tema transversal de relevada importancia mediambiental foran faladas onte pola cidadania e representantes sociais e politicos de Ponte Caldelas e contorna, pois anima saber que mais persoas se preocupan polo que está a pasar e toman conciencia e actuan.

A auga é un ben indispensabel para rexeneraxion.net pois precisamos auga para que medren as nosas árbores e exténdanse as raices que protexen a terra a crean os manantiais que nos revirten as augas de volta para vivir!.
Apoiaremos calquera iniciativa deste tipo.
Indo mais aló queremos transmitirvos que o problema da auga non e só do rio Verdugo e de Vigo, está comezando a pasar en toda Galicia e xa pasa fai anos en todo o mundo. Aqui parecenos que nunca vai faltar a auga, pois falta!!. En Ponte Caldelas e contorna estanse sufrindo cortes de auga e restrinscions a cotio. Pois a xestion da mesma e a concienciacion sobre o seu uso ten que cambiar.
Dende rexeneracion animamos a que nos axudedes a visibilizar este problema mundial, relacionado tamen co cambio climatico e a expoñer outra maneira de vivir e de xestionar os nosos recursos.
Poñervos en contacto coa rede e ser parte dela, creade celulas independientes pero unidas a rede, compartidenos proxectos, informacion e maneiras de facer de vós mesmos, doutras xentes e doutros paises.
Temos a nosa disposicion @s voluntari@s e todo o entramado redil que construimos unid@s entre todos para comunicarnos, ter apoio, xestionar proxectos, comentar inquietudes, ideas, etc e ir dando pequenos ou grandes pasos colaborando coas celulas xa creadas.
Estamos tecendo despaciño pero cun fio dourado de colaboracion e entrega desinteresada. Cada pasazo ou pasiño de pequena ou grande colaboracion vosa ( unha hora a seman ou un par de horas diarias ), libera moito traballo na rede a persoas que estan dedicando horas e dias enteiros.
Estes dias sumamos celula fotografia, celula Augas e celula cambio climatico: seguiremos tecendo, cada un ao seu ritmo e dispoñibilidade. Esperamos os vosos fios!!!!!

Nacemos coma rede despois dos incendios. Cando as lapas esmoreceron observamos a paisaxe resultante; alguns choramos bagoas por fora e outros sentimos a dor por dentro pois ninguen pode inmutarse o mirar esa paisaxe desoladora. Desexamos rexenerar a nosa terra e poder levantar algun dia a vista e voltar a mirar fragas cheas de verde e troncos fermosos suxeitando e cimentando a terra baixo os nosos pés. Hoxe só miramos cinza, natureza queimada , animais desaparecidos ou aniquilados e un cheiro a fume, a aire morto, sen vida, pola vaga de lumes que sufrimos.
E ahi nos decatamos e escoitamos dentro noso esa voz que grita que queremos facer algo, dar un paso que non estrague mais a terra e afonde os nosos pes en cinzas senon que camiñe con respeto e conciencia.
Estamos tecendo xunt@s .
En rexenerar ademais de sementar arbores autóctonas e expandir raices temos moitos temas importantes e unidos transversalmente e que forman parte do que facemos e nos que podedes aportar todas as vosas inquietudes, as vosas sementes fortes e belas! Todas as iniciativas son recibidas e benvidas.
Os que ainda non estades subscritos na web facedeo.

Falando do cambio climatico.Afecta as nosas fragas, os nosos montes, os recursos de auga.O cambio climático é un problema de todas e todos e podemos facer algo, pois somos unid@s a sociedade quen o fará posible e viable. Estanos tocando e tocaralle aos nos@s fill@s vivilo e ser responsables dilo.
Xa que somos parte inactiva do que estamos vivindo, non deixemos a responsabilidade en mans duns poucos que nos dirixen e deciden por nosoutr@s,sexamos parte ACTIVA, sexamos REDE.
REXENERACION.NET
Grazas.

Sandra. Portavoz Celula Comunicacion Rexeneracion.net
comunicacion@celiagradin.net/rexeneracion

Nace o colectivo Rexeneración Forestal Autóctona Val Miñor

O colectivo nace a partir da proposta que xurdiu co mesmo nome en Ponte Caldelas e que pretende espallarse e construír unha rede de proxectos similares que cooperen entre si cun obxectivo común: a reforestación forestal do monte con especies autóctonas.


Artículo de la Página Original [valminortv.com]

Detalles de «Rexeneración Forestal Autóctona Val Miñor»

• Somos un grupo de xente veciña do Val Miñor que nos organizamos libremente para dar unha resposta coordinada á desfeita da última vaga de lumes e á situación dos montes.
O colectivo nace a partir da proposta que xurdiu en Ponte Caldelas, «Rexeneración Forestal Autóctona». Aínda que somos independentes e autónom@s no Val Miñor, mantemos comunicación e cooperamos con este proxecto con intención de traballar en rede, para facilitar e compartir experiencias, coñecementos e posibles actividades.

• Somos un grupo horizontal e participativo de xente que ten como obxectivo axudar á protección e rexeneración das zonas afectadas polos lumes, pero tamén fomentar un cambio de mentalidade con respecto á xestión dos nosos montes, baseada en criterios medioambientais e no ben común, na protección do territorio, na recuperación dos ecosistemas, e non tanto na «produtividade», aínda que entendemos que, de xeito racionalizado e consciente, temos que ter en conta a realidade no que respecta ás necesidades de consumo e mantemento dos montes, ante isto temos o convencemento de que poden ser xestionados de xeito sostible e á vez respectuoso co medio.

• Pensamos que as actuacións das institucións son lentas e ás veces insuficientes ou ineficaces. Que hai moitos intereses polo medio neste sector que fan que as administracións se perdan en debates políticos e legais que nos arredan dos obxectivos: Queremos o monte, queremos reforestalo e recuperar os nosos bosques autóctonos e o que traen con eles: animais, plantas, auga, biodiversidade, cultura propia…

• Estamos abertas as proposicións das CCMM, propietarixs forestais e outras partes implicadas, e ofrecemos a nosa colaboración para diversas accións: axuda en accións de protección e rexeneración do solo; recollida, sementeira e plantación de árbores e arbustos autóctonos; presentación de proxectos alternativos de xestión forestal; organización de eventos informativos, educativos, lúdicos, busca de información técnica con persoas expertas,…

• Por iso decidimos tomar a iniciativa e poñernos en contacto directo c@s propietari@s dos montes, tanto individuais como comunidades veciñais, para valorar as posibilidades de actuación directa no terreo, así como propoñer outros xeitos de intervención: educativa, informativa, legal, participación cidadá…, afondando nas raíces dos problemas e procurando solucións.

Se queres formar parte envíanos un correo electrónico a reforestacionvalminhor@gmail.com

El trasvase que tiene a Ponte Caldelas con el corazón en un puño


Vecinos y Concello avisan de que su río ya está muy bajo y temen que el desvío de la mitad de su caudal sea un golpe definitivo

Marcos Gago [La Voz de Galicia]

«Nos sentimos desvalidos». Así se manifiesta la portavoz de la plataforma Rexeneracion.net de Ponte Caldelas, Celia Gradín, cuando se le pregunta por el trasvase del Verdugo para atender la falta de agua en los embalses de suministro de Vigo. Gradín indica que entiende a los vigueses, pero añade que en Ponte Caldelas también han recibido lo suyo y parece que nadie se acuerda de ellos. La sequía vino en primavera, se agravó en verano, prosiguió durante casi todo lo que llevamos de otoño y les ha secado manantiales y fuentes, dejando el Verdugo a un nivel mínimo de caudal. En unas aciagas horas de octubre, todo el monte que se divisa desde las instalaciones hidroeléctricas de Laforet se convirtieron en ceniza. Las heridas de los montes carbonizados dejan ver un espectáculo desolador al visitante todavía hoy. El único tono distinto es el del heno que vecinos y voluntarios dispersaron en las zonas de escorrentía para intentar que sirvan de freno natural a la erosión por las más que previsibles lluvias torrenciales del invierno. Y con este panorama, para los caldelanos, lo último que deseaban oír es un trasvase de su río.

El Verdugo lo es todo en Ponte Caldelas. Lo sostiene su alcalde, el socialista Andrés Díaz, que insiste en que la decisión de la Consellería de Medio Ambiente no está amparada por ningún estudio técnico, ni informe de impacto ambiental, y que además no servirá para atender la emergencia de Vigo. La ciudad olívica necesitará el agua en pocas semanas, pero el trasvase programado por la Xunta solo podrá entrar en funcionamiento allá por la primavera.

¿Qué significará el trasvase para Ponte Caldelas? En uno de los bares de la villa, una de sus camareras lo tiene claro. «Aquí hay aldeas casi sin agua ¿y nos la van a llevar a Vigo?». No le ve la lógica. La misma pregunta se hace el regidor. Cerca de un kilómetro aguas arriba del casco urbano se encuentra la captación que abastece desde el Verdugo al casco urbano caldelano. Díaz lo enseña desolado: «Mira, las tuberías están ya a la vista, si hay trasvase bajará aún más rápido el nivel del río y nos quedaremos sin agua potable», precisa. En su opinión, el proyecto de la Xunta -«ocurrencia» lo califica él- es como desvestir a un santo para vestir a otro.

El entorno de la central de Laforet es la zona cero del trasvase. Desde allí saldrán las tuberías que recorrerán la ladera y después discurrirán bajo la carretera durante kilómetros para abastecer la ciudad olívica. «Esa no es una obra temporal», insiste Díaz, que desconfía de la Xunta. El alcalde teme que la ley se convierta en costumbre y Ponte Caldelas pague el pato del presunto mal estado de las redes viguesas y el derroche de agua aun en plena sequía en la ciudad olívica y entorno. Ve los recursos turísticos de su municipio esfumarse más rápido que el agua de los embalses gallegos de este verano. Sin agua, adiós a la playa fluvial, la ruta de senderismo, el barranquismo y hasta el poco verde que le queda a sus bosques. «Un sitio sin río, ni agua no tiene vida. Nosotros queremos seguir viviendo aquí», concluye Gradín.

Artículo Fuente «La Voz de Galicia»

Manifestación Ponte Caldelas

Ponte Caldelas, en pie de guerra por el «expolio» del río Verdugo

Alejandro Espiño, Pontevedra Viva

Del estupor al «cabreo». Así se han transformado los ánimos de los vecinos de Ponte Caldelas, según ha manifestado su alcalde, Andrés Díaz, ante el «sacrilegio» que para ellos supone el trasvase de agua propuesto por la Xunta de Galicia entre el río Verdugo y el embalse de Eiras, que abastece principalmente a Vigo y a los ayuntamientos de su área metropolitana.


Ir al artículo completo [pontevedraviva.com]